from weddings, to outings, and getting sick

Hay naku, ang tagal ko na palang hindi nakaka-update dito sa mahal kong blog! Iba na talaga pag busy, hehehe. Pero since petiks mode na ako ngayon, eto at nakagawa na ako ng blog.

Ang haba ng kuwento ko!!! Sisimulan ko from almost 2 weeks ago, sa wedding nina Joel and Monica. Honestly, sobrang inspired ako sa love story nila and it gave me an inspiration na someday... someday... someone will find me, with all my beauty, strength, and talent... o di ba? Hehehe. Nakakatuwa, sobra nilang sweet and full of surprises! Haayyy....

Then, off I go to our outing. Ayun, kami na naman ni Hero ang pinagdidiskitahan. Na kesyo tabi kami sa bus... hehehe, pero kakaaliw nung pagdating namin sa outing, nagyaya siyang mag-sight-seeing. E di siyempre sama naman si aku. Nakakatuwa pag nakikita mo yung dagat, pati na yung mga manong na nagbabangka dun... ang liit lang kasi ng bangka, nakakatakot sakyan. Tapos ang dami pa naming nakilala from other CIO projects, kakatuwa!

Then sa games.... hay naku, wala akong halos nasalihan. Yung dapat na nasalihan ko, yung Dragon Tail, naku, brutal pala yun! As in kelangan kong hawakan talaga sa waist si Hero at hahawakan din ako sa waist nung nasa likod ko. Kadiri ha! Hehehe.... pero we had private moments, o di ba? Kami lang yung nasa dalampasigan nung ibang games na. Hehehe, sweet no?

Meron palang nakaka-inspire na nangyari... we were all going to the house na nasa balsa. E kala namin ang lalim so natatakot pa kami. Then, we just encouraged one another to go there together. As in, in-egg on ko pa si Hero ha? Kasi takot din malunod ang mokong e. Hehe. Pero eventually, we all reached the house on the raft... ang sabi namin, "Woohooo, ang laking achievement nito, puede na tayong mag-Go Live!!!" Hehehe, seriously, yakang-yaka na talaga naming mag-Go Live, we just have to work together and egg on each other.

Well, after all the sarap that weekend, ayun, nagkasakit kami halos lahat. As in, lalo na nung Tuesday to Thursday, lahat kami halos sick leave. Kawawang manager namin, naturete ata hehehe.... ang malungkot naman nun, 2x lang kami nagkita ni Hero that week.

Nung nagkasakit naman ako, ang maganda dun is nakapag-pray talaga ako. As in rosary talaga, ilang beses! Hehehe.....

Oh well, that's all I have for that very eventful week! Sana nga maulit ulit yung outing e, so that we can have more time to know each other. Bato pa rin siyang matuturing, but am I beginning to tame him? Is he beginning to fall for me? (Kapal!) Hahaha!!! Oh well, abangan!!! :-D